| Nieuws van de straat |
|
‘Nederland moet beter omgaan met statenlozen, personen die door geen enkele staat als onderdaan worden erkend. Onze overheid erkent hen vaak ook niet als zodanig. Daardoor krijgen ze niet de bescherming waar ze volgens internationale verdragen recht op hebben. Dit staat in een rapport dat VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR onlangs presenteerde’. Dit citaat komt uit ‘De Riepe’ het straat-magazine van Noord-Nederland van februari. Nederland erkent statenlozen pas als ze officiële documenten kunnen overhandigen. Die papieren hebben ze vaak niet, maar ook als ze wel een verklaring van bijvoorbeeld een ambassade hebben, dan nog neemt de overheid daar vaak geen genoegen mee. Als gevolg hebben deze mensen geen toegang tot sociale voorzieningen of gezondheidszorg. Als je statenloos bent, besta je dus niet! Het aantal zwerfjongeren in ons land stijgt explosief. Het aantal jongeren in de leeftijd van 18 tot 22 jaar is in twee jaar tijd met 16% gestegen van 6275 naar 7196. Daarnaast maakten in 2010 nog eens bijna 1600 jongeren van 12 tot 18 jaar gebruik van opvang. Volgens het Armoedesignalement 2011 van het SCP (Sociaal en Cul-tureel Planbureau) telt Nederland zo’n 300.000 werkende armen, mensen die met een of meerdere deeltijdbaantjes nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden. Ze vormen inmiddels 60% van het totale aantal armen in ons land, terwijl die groep vijftien jaar geleden nog vrijwel uitsluitend bestond uit uitkerings-gerechtigden, en dan vooral mensen in de bijstand en gepensioneerden. Zulke berichten lees je bij het begin van de 40-dagentijd. Nieuws van de straat heb ik het genoemd. Wat moet je ermee? Juist nu, nu in de vastentijd onze aandacht met name wordt gevraagd voor allerlei problemen in verre landen. En dat is ook goed, de VOM-groepen (Vrede, Ontwikkeling en Missie) in onze parochies vragen terecht onze aandacht hiervoor. Maar als je bovenstaande berichten leest dan is het misschien handig om onze VOM-werkgroepen op te delen in een buitenlandse en een binnen-landse afdeling. Misschien kunnen we daarbij het Handvest voor compassie gebruiken. Het Handvest voor Compassie is de Nederlandse vertaling van het ‘Charter for Compassion’ (van Dale: medelijden). Het CfC werd in november 2009 wereldwijd gelanceerd op initiatief van de Britse schrijfster Karen Armstrong. Amstrong publiceert al vele jaren boeken over de grote wereldreligies en tracht bruggen te slaan tussen de aanhangers van de verschillende levens-beschouwingen. Zij werd in de gelegenheid gesteld om haar wens om te zetten in een concreet initiatief: dat er een Handvest voor Compassie zou komen gebaseerd op de universele Gulden Regel “Doe een ander niet aan wat je niet wilt dat jou wordt aangedaan”. In veel opzichten staat compassie ver van onze moderne manier van leven. De harde krachten van kapitalisme, competitie en individualisme winnen het van de zachte krachten, zoals mededogen en solidariteit. Amstrong betoogt: ‘Compassie voert naar verlichting en is onmis-baar voor het realiseren van een eerlijke economie en een harmonieuze wereldgemeenschap die in vrede leeft met elkaar.’ Mogen we deze gedachte als leidraad nemen voor onze komende 40-dagentijd. Pastor M. Tiesinga. |